Ayşin Günay
@aysin_gunay
SDÜ/SBKY
Öğrenci
Antalya
23 Nisan 2001
154 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
" Elinde çiçekle nereye gidiyorsun kız?" dedim bir gün.
Tertemiz bir kızdı, elindeki kitap ve defterin kapakları kapalıydı. Saçında iki küçük örgüsü vardı.
" Öğretmenime götürüyorum," dedi.
" Neden"
" Hoşuna gidiyorda ondan. Hem bütün çalışkan öğrenciler öğretmenlerine çiçek verirler."
" Erkeklerde verebilir mi?"
"Öğretmenini seviyorsa verebilir."
" Ya, gerçekten mi?"
" Gerçekten"
İlkokul yıllarımı anımsadım da üzerimde mavi önlük, elimde çiçek koştur koştur öğretmenlerime giderdim çiçek vermek onları mutlu etmek için papatyalar kırmızı güller ah ah!!! Küçüklüğüm Küçüklüğüm masum Küçüklüğüm geldi aklıma. Papatyalar toplardım öğretmenimlerimi sevindirmek için onların küçücük bir tebessümü, gülümseyişi bile beni göklere çıkarmaya yeterdi sevinçten kıpır kıpır olurdum. Bu çocuk yüreğim hiç kaybolmadı ki içimde halen kıpır kıpır...
Reklam
Ayşin Günay
, bir kitap okudu
Yeni bir kitaba başlamış olmaktan mutluyum Zezeyle tanıştım öyle harika bir çocuk ki haylazlıklarıyla, hayata bakış açısıyla, hedefleriyle, olağanüstü hayal gücüyle beş yaşında harika bir çocuk önceki kitabımda hüzünlenmiştim ki zeze beni kahkahalara boğdu.
Ne düşünüyorsunuz ?Anket
Karanlığın çöktüğü ve kalbinin sesiyle baş başa kalınan geceler değil miydi insanı en çok düşündüren ?
Düşünüyoruz sürekli bir şeyler düşünüyoruz kafalar öyle dolu ki... Hiç izine ayrılmayan düşünceler...
Bazen düşünmemek en doğrusudur ama hayatın kargaşasından uzaklaştıkça bu mümkün olabilir ancak.