aysum axmedova
@aysmmm
Zamana həməşə pisdi, balam.
Mələk bilirdi. Bilə-bilə ki, ölümə gedir, bilə-bilə ki, bu adamlardan ancaq nifrət və əzab görəcək, o yenə də gəlmişdi. Bu sonuncu insan üçün, pəncərə qarşısında ağlayan sonuncu vicdanlı insan üçün. Onun inanması, müqəddəsliyə inanması və insan xislətini anlaması üçün!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bu millətin əli mələk qanına batıb, bu millətə bağışlanma olacaqmı, deyə düşünür və özümə yer tapa bilmirəm. Artıq neçə aydır ki, bu skamyadan ayrılmıram. Hara gedim, niyə gedim? Mən qatillərin arasındaymışam. Mələyin azadlığını istəyən, varlılara nifrət eləyən bu kasıblar özləri varlılardan qat-qat vəhşi imiş sən demə. Sən demə, məsələ nə pulda, nə hakimiyyətdə imiş. Sən demə, məsələ insanların içində imiş. Bu azərbaycan xalqının öz daxilində, öz mənəviyyatında imiş bütün çirk və saxtakarlıq. Mən necə də uzun illər hakimiyyəti günahlandırmışam, uzun illər erməniləri, ya rusları, ya amerikalıları günahlandırırmışam öz içimdə. Amma bircə dəfə də ətrafıma boylanıb xalqa, millətə baxmamışam. Bu ki, əsl qatil millət, qara millət, vəhşi və yırtıcı çaqqal sürüsü imiş? Mən necə də bunlar üçün qəfəs yox, ədalət istəyirmişəm? Bunlar ki, cəllada ölüm qışqıran, cəlladlar imiş.
"Bağışlayın, havalarla əlaqədar Bakı aeroportu işləmir" Bax bu cavabdan sonra, hətta ən imansız adamlar da bircə dəfə də olsa səmaya baxıb Allahdan bağışlanma diləyirdilər, sözsüz-kəlməsiz, sadəcə, ürkək və qorxaq bir ahla bunu bildirirdilər.
İnanırdım ki, bu xalq bir dəfə də olsun ayağa qalxıb öz Mələyi – Allahın xalqa bəxş etdiyi Mələyi üç-beş nəfər məmurun əlindən ala biləcək. Axı beton divarların arxasında gizlənən bu məmurlar nə fransız idi, nə almanlar idi, nə Olimp dağının allahları. Onlad hamısı bu xalq kimi qara millətdən olan azərbaycanlılar idi. Onların da qoltuğunun altı tüklü, bədəni tərli və dişləri çürük idi. Onlar da hər bir azərbaycanlı kimi gecələri möhkəm xoruldayır və süfrədə minlərlə şirniyyat olsa belə, çayı qəndlə içir, onlar da səhərlər gözlərində zığla oyanır və axşamlar televizora baxır. Bu qara kaotyumlar və qara ciplərlə, keçəl cangüdənlər və gue çıxışlarla onlar öz azərbaycanlıqlarını gizlətməyə çalışsalar da, bunu bacara bilməzdilər. Heç biri italyan, fransız ya norveçli olmayacaqdı onların.
Hər biri öz var-dövlətinin içində şişib, harınlayıb və uzun illər ölkə bölüşdürmələrində Qafqazı bölə bilməyən azərbaycanlı və erməni xanları kimi bir-birlərinə nifrət edir. Bir-birlərinin balalarını öldürmək ilə bir-birlərini hədələyir və prezidentin qarşısında elektrik naqillərində farağatda dayanan sərçələr kimi düzülür və ayrı vaxt bir-birlərimə salam verməyən yekəqarın kişilər ən yaxın dost kimi qucaqlaşırdılar. Sözsüz ki, hamının hər şeydən xəbəri var idi, amma artıq uzun illər yalan və ikiüzlülüyə öyrəşən bu adamlar öz araladında da qarşılıqlı yalan və yaltaqlıqdan həzz alır və xalqa danışacaqları yalanları ilk öz aralarında məşq edirdilər. Bax elə bu yalanlar və bu soyuqluqlara görə görüşmək heç cürə alınmır, hər gün biri işinin çıxdığını bildirir və günü günə satırdılar. Bu azərbaycanlıların hər birinə xas xüsusiyyət idi. Bunun üçün məmur olmaq, milyonçu olmaq lazım deyildi. Azərbaycanlıların hamısı məsuliyyətsiz və günü günə satar olurdu müəyyən bir dövrdən sonra.