Ayşe Nur
@aysnr997
9 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Büyük bir umutla okumaya başladım ancak ne yazık ki hayal kırıklığına uğradım. Bana göre verilen öneriler toplum yapımıza çok da uygun değil. Maalesef ki toplumumuzda kibar insanlara daha çok iş yükü yükleniyor, kaba bir deyişle saf muamelesi yapılıyor. Yine de hayatıma uygulamak istediğim çok güzel öneriler de var.
Umarım işlerimizi kavga ve gürültü yerine kitapta tavsiye edilen şekilde kibar ve hassas davranarak çözebileceğimiz günler yakındır.
Kitabın ilk yarısı uzun bir giriş gibi. Tek tek tüm karakterleri tanıyor ve özümsüyoruz. Bu kısım çok akıcı olmasa da kesinlikle sıkıcı da değil. Küçük bir çocuğun hayata bakış açısını, çevresinde olup bitenleri yorumlayışını okuyoruz. Bu bölüm bizi yavaş yavaş bana göre asıl bölüme ulaştırıyor.
Kitabın ikinci yarısı ırkçılığın toplumlara dadanmış ne kötü ne sinsi bir hastalık olduğunu gözler önüne seriyor. Seçimimiz dahi olmayan, bizleri daha üstün ya da daha aşağı yapmayan, öylesine bir özellik nasıl olabiliyor da her şeyin üstünde tutulabiliyor? Nasıl oluyor da dürüst, güvenilir bir insan ırkından dolayı aşağılanabiliyor ve herkes bunu olağan ve hak edilmiş görüp vicdani bir rahatsızlık dahi duymadan sıradan yaşamına devam edebiliyor? Belli ki yazar okuyucunun bunu sorgulamasını istiyor ve başarıyor da.
Bir avukat adayı olarak Atticus Finch'ten çok şey öğrendim. Şüphesiz mesleği, konumu, yaşı ne olursa olsun herkesin Atticus Finch'ten öğreneceği çok şey var.
Gayet keyifli, okuyucuya bir mesaj verme kaygısı taşıyan, okuyucuda iz bırakan güzel bir roman. Okumayı düşünenlere ertelemeden okumalarını tavsiye ederim.
Simyacı Paulo Coelho'nun okuduğum ilk kitabı ama belli ki son olmayacak. Okudukça içine çeken, çok çok keyifli bir roman. Oldukça akıcı bir dille kaleme alınmış. Macera ya da serüvenden daha ziyade ilham veren bir kişisel gelişim romanı olduğunu düşünüyorum. Hiçbir kişisel gelişim kitabı hayatın sırlarını öğretmeyi vadetmez. Hayatın sırrını öğrenmeyi ya da yoğun bir macera okumayı beklemeyen herkes beğenerek okuyacaktır.
Santiago'nun arzularında, yaşadığı kararsızlıklarda kendi arzularımı ve kendi kararsızlıklarımı gördüm. Bu sebeple roman boyunca Santiago'ya verilen tüm öğütleri bana verilmiş öğütler saydım.
Yazar, Simyacı'yı yazarken Mesnevi'deki bir kıssadan ilham almış. Aynı zamanda benzer bir Takkeci İbrahim Efendi hikayesi de var ki muhtemelen burada da bu kıssanın izlerini görüyoruz. Simyacı'yı henüz okumayanlara okuduktan sonra bunları da okumalarını tavsiye ederim. Hepsinin varmak istediği nokta sonuç olarak aynı.
Kişisel gelişim okumayı seven, yaşayacak bir kişisel menkıbesi olduğuna inanan herkese tavsiye ederim.
İrade Eğitimi kitabını okumaya başlar başlamaz 18 yaşındayken okumuş olmayı diledim. O yaşlardayken bir işe başlamak özellikle ders çalışmak için sihirli bir şekilde bir anda motive olacağımı, içimde birden bire bir çalışma azmi uyanacağını umarak günlerimi geçirdim. Halbuki çalışma azmi kendiliğinden gelen bir şey değil çalıştıkça oluşan bir şeymiş. Yazar da bu konunun üzerinde durmuş. Ayrıca yazar günlük hayatta yaptığımız birçok hatayı, kendimizi nasıl kandırdığımızı, gelişmeye başlamanın ve mutlu olmanın anahtarının işe koyulmak olduğunu ustalıkla anlatmış.
Kitapta bir çok yerin altını çizerek okudum. Buna karşın okurken çok zorlandığım, akıcılığın çok az olduğu ve yazar burayı neden bu kadar uzatmış dediğim yerler de oldu. Yine de tüm genç arkadaşlarıma tavsiye ederim. Okuyacak herkese keyifli okumalar!
