A Y S U N
@aysunulus
Nefes alır gibi oku, nefes verir gibi yaz.
38 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Istanbul'u bıraktım demeye çalışıyorum. Bir süre kullanmamaya karar verdim; ciğer dalak bırakmadı.
Şu hayatta öğrendiğim iki şey var: Birincisi, taşınırken koli bandıyla makasın yerini asla unutmayacaksın. İkincisi, sermayeyi eşşeğe bağlamayacaksın. İnsan, şahsi hayatının sürdürebilirlikle ilgili olan kısmını değişken, kendinden bağımsız olarak hareket eden fani bir şeye bağlarsa ayvayı yiyor gerçekten de. Tutunacak bir şey arayan herkese kendilerine tutunmalarını tavsiye ediyorum.
Başkaları ile meşgul olduğun her an kendini unutmuş olduğun bir andır.
Zihniniz geçmişe veya geleceğe gittiği zaman, içinde bulunduğunuz ana geri dönmek için nefesinize tutunabilirsiniz. Nefes, bir geminin çapası gibi görev yapar ve sizi olduğunuz yere sabitleyerek, düşüncelerinizin dalgalarına kapılıp gitmenize engel olur. Dikkatiniz bir kas gibidir ve siz onu çalıştırdıkça kuvvetlenir. Nefesi de dikkat kasınızı geliştirmek üzere özel olarak tasarlanmış ve içinize yerleştirilmiş bir alet olarak düşünebilirsiniz.
Zihni, okyanusa da benzetebiliriz. Siz, zaman zaman kendinizi okyanusta kabaran bir dalgayla özdeşleştirir, dikkatinizi o dalgaya verir ve 'Bu benim düşüncem' der, dalgaya sahip çıkarsınız. Bunu yaptığınız andan itibaren bir okyanus gibi derin ve engin olma niteliğini kaybeder, kendinizi dalgaya hapsedersiniz. O dalga ile birlikte savrulur, kıyıya çarparsınız.
Dalgalar kabarıp coşarken bir dalga değil, okyanus olduğunuzu hatırlamanız gerekiyor