yaşadığı her yeni günü bir mucize olarak görecekti kız ki, kırılgan yaşamlarımızın her anında başımıza gelebilecek beklenmedik olayları düşünecek olursak, her yeni gün bir mucizedir.
gene de bestecilerin çektikleri acılardan daha kötüsü neydi, biliyor musunuz? o kızcağız öleceğini bildiği için bu müzikleri tüm ruhunu vererek çalıyordu. peki, ben de ölmeyecek miyim? benim ruhum nerede? kendi yaşamımın müziğini böylesi derin bir coşkuyla çalabilecek bir ruhum var mı?