Çünkü bıkmıştım. Canımın yanmasından bıkmıştım. Vücudumun ayakta duramadığını bilmekten ama her şey yolundaymış gibi davranmaktan bıkmıştım. Birinin önünde rol yapmak zorunda kalmamak hoş bir şeydi.
"Ama şimdi ben varım. Ve geçen gece sana söylediğim gibi, hiçbir yere gitmiyorum." Belki ona yeterince söylersem inanırdı.
"Söz mü?"
Dudaklarına bir öpücük bıraktım. "Yemin ederim."