“Bilmiyorum. Bazen kendimi çok iyi hissetmediğimde, insanların da bana öyle davranmasına izin verebiliyorum.”
“Sana böyle davranmama izin vermiyorsun.”
“Çünkü senin yanında kendimi hep iyi hissediyorum.”
Bir vazo kırıldığında ve parçaları bir araya getirmeye çalıştığınızda bir daha asla birbirlerine uymazdı. En azından mükemmel bir şekilde. Eskiden olduğu biçimde. Yeni vazoda çatlaklar olabilirdi ama yarıklar sayesinde içine gün ışığı girerdi. Parlaklığının altında hayat gelişir, çatlakların arasından büyür ve yeniden çiçek açardı.
"Hayattaki her şey çiçek açmaya ve büyümeye ihtiyaç duyar. Birbirimizi pek iyi tanımıyor olabiliriz ama senin en parlak güneş ışığı olduğuna şüphem yok, Grace."