Keşke birilerinin giydiği kıyafetler kadar yaşanan vahşetler ayıplanabilseydi bu ülkede. Belki o zaman her gün gördüğümüz o haberleri artık görmeyecek kadar gelişebilirdik. Mesela her geçen gün artan kadın cinayetlerinin suçluları ayıplansaydı bu kadar gerçekten insan olabilirdik ama nerede? Bir kıyafet, bir insan canından daha önemli sayılabiliyordu.
"Seni sevmemesinin bir önemi yok." dedi Merdan Efe kollarını masaya yaslarken. "Seni burada istememesinin de bir önemi yok. Kim istiyor ona bakacaksın, istemeyene değil."
Kaşlarım havalandı. "Kim istiyormuş?"
Başını hafifçe eğerken bakışlarını kaldırıp bana parıldayan gözleriyle baktı. "Ben istiyorum."
İlk defa her şeyi akışına bırakıp hiçbir şey düşünmeden yaşamak istiyordum. Ve ilk defa, bir isteğimin gerçekleşmesine bu kadar çok ihtiyaç duyuyordum.