azra gönüllü
@azraeyss
optimist, hem de pesimist biraz, idealizmi de savunmakta
8 okur puanı
Nisan 2024 tarihinde katıldı
ey sevgili kalbim paramparça değil artık
göğüs kafesim kanatmıyor kalbimi
eskisi kadar acıtmıyor evinin soluk mavi kapısı
yalnızca kimsesiz çocuk burukluğu var içimde
bin kere yandım ,kül oldum, buz oldum , hiç oldum
bin gece uykuya küstüm
düş gördüm senli ,sensiz ,eksik
yokluğunun çaresizliğine sarıldım da uyudum
geleceğinin filiziyle yeşerdim
senin yokluğunla suladım umutlarımı
yine de kin gütmedim
konuşsam ne değişir artık
sustuğum her cümle daha gerçek
korkmuyorum seni unutmaktan artık
çoçukluğumuzun lekesiz anılarını
sessizce katlayıp koyuyorum cebime
biraz susuş, biraz yarım kalmışlık ,biraz hayal kırıklığı
hepsi yoluma yoldaş
ey sevgili
bir sigara yakar gibi veda ediyorum sana
gölgen önüme düşmesin
rüzgarın saçlarımı savurmasın
suçsuz günahlarımı da alıp gidiyorum
kovulduğum kapının eşiğinden…
(A.T)
Reklam
içimde öyle güzelsin ki
onu kirletmeyeceğim seninle
yokluğundaki ilahi serzenişimi
yitik umutlarımı saklayacağım gönlüme
ey vuslat bahçemin gelmeyen baharı, dinmeyen kışı,doğmayan güneşi
bîçâre gönlümün mahzun gülü
umutlarımın yitik,solgun yüzü
kendine bile yabancı çocuk tarafım
avuçlarımda sesinle var olacak bahar çiçekleri..
ve senin dipsiz kuyu sessizliğin
ne zaman hafifler bu suskunluk?
yokluğun bin matem hüznü…
nasıl olsa;
yürüdüğümüz ıssız sokaklarda bulurum gölgeni,
hangi tarafa dönsen, yüzüm oraya çevrilir
bir adım atsam yokluğuna düşeceğim
viran anılarımızı fısıldar köşedeki eski kapı
bense isyan ediyorum beni senden ayrı yazan talihsiz kaderime,
ben bu hasretin koynunda feryâd ederken
bu hasretin çaresi yok dersen müsterih ol
hiç kavuşmayacak gibi sevdim seni
sen geri gelmeyen çocukluk hatıralarım gibisin
gelmesen de güzelsin…
(A.T)
gözlerin bir kez değse gözlerime , kokun bir kere dolsa evimin en güzel köşesine
o an ölsem kabulumdur inan
sana dokunamayınca anlıyor insan bıçağın keskinliğini ,
yakan ateşin içini buz etmesini,
gözlerinden kaybolamayacağını bilince asla inanmıyor yarına yarından habersiz kalmak istiyor insan…
bu hasret bütün yitirdiklerimi hatırlatıyor ,
gölgeliyor doğan güneşi bile
kimsesiz kalmış çocuk hüznü var içimde varlığın yokluğundan beter
eğer sevgilim bilmeseydim tanrının varlığını
seni sevmek ibadetim olurdu
hiç olmayışını özlemek ise küfrüm
(A.T)
“Bağıra bağıra şarkılar söylerim,
Sessiz sessiz şiirler yazarım.
Bilmediğim yerlerin,
Tanımadığım kişilerin resimlerini çizerim…
Aşık olduğum yüzlere şarkılar bestelerim,
Ozan olurum, aşka aşığımdır,
Sevdiğimi göklerde yürütürüm de,
Kendimi cehennemin yedinci katında ağırlarım…
Kendimle sohbet eder,
Kendi kendime gülerim.
Telefon kulübeleriyle kavga ederim.
Asfaltın siyahında kaybolup,
Düşüncelere dalarım.
Çıkmaz sokaklarda kendimi ararım”