beyzanur
@azyebce
istanbul
6 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
kapılar bana kapalı ya da belki de duvarlarla, ayrımlarla birlikte ortadan kaybolmuşlar hepsi.
Sayfa 158 - yky
Reklam
her şey fani her şey yok olmaya doğru gitmekte, kendimde de ölmekteyim, hiç, hiçbir şey kalmıyor geride. hiçlikten başka meyveler çıkıcak, hiçbir şeyden başka çiçekler, başka dünya buğuları, devinimler, figürler, renkler çıkıcak ortaya, sebepsiz dayanaksız…
toplum dışı insanın tamamen yalnız olduğu yerdir. ölüm karşısında örneğin. orada artık toplum yoktur.
Sayfa 140 - yky
Kendimi pek bu dünyaya ait hissetmiyorum. Dünyanın kime ait olması gerektiğini de bilmiyorum, yine de ne kendimi ne de dünyayı birilerine satacağım. Kendimi her şeye karşın biraz buraya ait hissediyorsam, bu sadece yaşaya yaşaya buna alıştığım içindir. Daha çok başka bir yere aitmişim izlenimine kapılıyorum. Bu başka yer neresi bilmiyorum, bilseydim, çok daha iyi olurdu. Bu soru nasıl yanıtlanır bilmiyorum.
Sayfa 15 - yky
Tuhaf ama, şu ya da bu şeyin, kendisi hakkında söylenenle aynı şey olmadığını düşünebilirim. Onun başka bir şey olduğunu iddia edebilirim. Şu ya da bu şey için eşit şekilde yanlış, doğru, adil, haksız diyebilirim. Her şeyin bir yanılsama olduğuna inanabilirim. Hiç bir şeyin olmadığını, sevincin bile bir yanılsama olduğunu söyleyebilirim. Her şeyin yanılsama, hiçlik olduğuna inanabilirim. Ancak acının var olmadığına kendimi inandıramıyorum. Onun sayesinde gerçeğe mahkumum; gerçeklik adını verdiğim şeye beni gerçekten bağlayan o. Acı benim her şeyin yanılsama olduğuna inanmamı önlüyor. Onun sayesinde tartışılamaz, yadsınamaz gerçekliğin, bana sataşan, benimle çatışan bir şeyin var olduğuna inanıyorum, yani, acı beni kendi kendimle bir çatışma içinde olduğuma, kendi özelliğim olmayan öznelliğimden kaynaklanan bir çatışma içinde olduğuma da inandırıyor.