Başımı çevirdim. Hâlâ sevdiğim bu gözlere bakmaya dayanamıyordum.
..."Kalbimi kırdın, biliyorsun," dedi "Hayatımın geri kalanını seninle geçirmek istemiştim."
Söyledikleri kalbimi acıttı.
..."O şekilde gitmem hataydı. Ama sana, seni sevdiğime için gittim desem beni anlar mısın?"
Zaman bana da bir nehir gibi geliyor. O nehirde yüzüyorum. Sular akıyor ama hangi damla arkamda hangisi önümde; nehir mi daha hızlı akıyor, ben mi; su önüme mi geçiyor, arkamda mı kalıyor anlayamıyorum. Gerçek olan tek şey sonsuz bir akış.
İnsan her adımını mezardan uzaklaşmak için atar. Yine de her adımda mezara bir adım daha yaklaşır. (Nitekim her nefesi hayatı uzatmak için alır. Yine de her nefeste hayatından bir nefeslik zamanı azalır!)