"Gıcırdayan ahşapların ve soğuk taşların arasında bir vazgeçmişlik bizimki.Olduğundan daha iyi bir şekle sokmayacağım yaşananları .Sen ve ben ölümü hak etmemişiz gibi davranmayacağım.İlk kalp atışımın ikimizin üzerinde kırmızı lekeler bıraktığını inkar etmeyeceğim .Ben senin ölemeyişini sense benim hayatta kalma mücadelemi sevmemişsin gibi davranmayacağım.Şüphesiz ben senden daha iyi bir avcıydım,benim peşime düşen sendin ama beni avlayan yine bendim.Sense zaaflarına yenik düşensin hala.
Kurban yoktu, sadece canavarlar vardı.
İkimiz de lanetliysek ve ikimiz de öldürmek için düştüysek birbirimizin peşine ne olmuş?Sonunun ne önemi var?Hikayenin iyisini de kötüsünü de onu anlatan ağızlar yazacak.
Aşk bizim gibiler için ölümün en zarif halidir.