Stres altındaki hastalıklı bir bilincin kendisini koruma amacıyla kişiyi yaratma aşamaları, tabi ki Dostoyevski betimlemeleri ile mükemmel bir şekilde anlatılmış. En ince ayrıntısına kadar; bütün sohbetler, anlamsız cümleler, ne dediği bilinmezlikler, ani karar değişimleri, verilen tepkiler gerçekçi bir şekilde kaleme alınmış. Kahramanın olduğunu düşündüğü olayların, arkadan iş çevirmelerin, konuşulanların gerçekten yaşanıp yaşanmadığı gibi havada kalmış kısımların olması beni hiç rahatsız etmedi. Tam tersi kafada kurmalar, halüsinasyonlar, hafızada boşluklar vs. bu hastalığın semptomları oluğu için kitabı daha gerçekçi kıldığını düşünüyorum.