Öncelikle Peyami Safa kendi kurduğu ütopyayı bize simeranya yoluyla anlatmayı uygun görüyor. Kitabı daha iyi anlayabilmek için Peyami Safa nın burda anlatılanlara önem vermek gerekir. Kitapta Samim kadar iyi ise meral de bir o kadar kötü ama Meral Samim'in yanında iken kendini kötülüklerinden arınmış gibi 2 karakterli biri oluyor yani samimdan ayrılınca kötü Meral Samim ile birlikte iken iyi Meral o yüzden Samim'in böyle çevresini iyileştiren bir insan olarak görüyoruz ama Samim de adeta bir kapalı kutu gibi içinden neler çıkacak aslında bu Samim kim bilmiyoruz. Kitabın sonunda Meral' in kendine yaptıkları yaptıklarının cezası olarak görülebilir ama o kadarda haketmediğini belirtmek isterim. Kitapta ki besim karakteri bana Türkiye'deki zengin vurdumduymaz insanları hatırlattı besim yiyor içiyor ve başka hiçbir şey umrunda olmuyor gibi bir havası var.