Kışın en azametli soğukları tokat gibi çarparken çıkmıştı karşıma. Oysa ki kimseyle konuşmaya cesaretim yoktu benim. Kendimi açıklayabilmek için bile üç kelime yetebiliyordu bazen. 'Ben galiba tükeniyorum.' deyip susmalarımla meşhurdum ben. Birde göğsümün ortasında kimsenin görmediği bir hançerle gezmelerimle. Usulca yanına yanaşıp 'Ellerinden tutabilir miyim?' dedim. Biliyordum bir değse elleri ellerime mevsimler şaşıracaktı. Hiçbir şey söylemeden arkasını döndü ve gitti. Üçüncü dünya savaşının çıkma sebebiydi oysa gözleri. Büyük devletlerin yıkılma sebebiydi saçları.