Zaman her şeyi muhafaza eder ama hepsi rengini kaybeder; metal plakalara sabitlenen çok eski fotoğraflar gibi. Işık, zaman, plakaların üzerindeki yüzlerin keskin ve karakteristik nüanslarını siler. İnsanın her hatırası da zamanla işte böyle solar fakat günün 1.01 yerlerden ışık gelir ve bir yuzugu yeniden tanırız.

Bafa Gölü’nde Ay Tanrıçası’na aşık olma cesaretini gösteren çoban, Olympos’takilerin gazabına uğramış, ona en büyük ceza verilmişti: Kaderini bilmek. Meğer gelecek denilen o bulanık, o belirsiz perdenin bilinmeden kalması en büyük nimetmiş.