Çağdaş endüstriyel toplumda işi canı gönülden yapma imkanları büyük ölçüde azalmıştır . Aslında seri üretim bandındaki işçi , evrakları dolduran bürokrat , sokakları temizleyen çöpçü veya postanedeki bölmesinde pul satan görevli işini bütün kalbiyle ve sarsılmaz bir iradeyle yaparsa çıldırma tehlikesiyle karlı karşıya kalır .
Daha ağır bir acı söz konusu olduğunda söylenmesi gereken şudur : Mutlu olmak pek az sayıda insanın payına düşerken , acı çekmek her insanın yazgısıdır . İnsanlar arasında dayanışmanın en güçlü temellerinden biri kişinin kendi acısını , acı çeken diğer kişilerle paylaşma deneyiminde yatar .
Çevremizdekiler bizim davranışımızı anlamıyorlarsa anlamasınlar . Bizim sadece onların anlayabileceği davranışlar sergilememizi istemeleri , bize dayatmada bulunma çabalarıdır. Eğer bu onların gözünde “asosyal “ veya “akılsız “ olmak demekse bırakın öyle olsun . Onlar çoğunlukla bizim özgürlüğümüze ve kendimiz olma cesaretine içerlerler . Yapıp ettiklerimiz başkalarına zarar vermediği veya onların haklarını çiğnemediği sürece kimseye açıklama yapmaya veya hesap vermeye mecbur değiliz .