“ Kısacası, günlük hayatta içinde bulunduğumuz iki hâl söz konusu: ‘korku’ ve ‘sevgi’. ‘Korku’ bir körlük ve otomatizm hâlidir; ‘sevgi’ ise bir bilinç, sonsuzluk ve birlik hâlidir. ’Sevgi’ sadece şimdide ortaya çıkar ve sunacağı çok şey vardır. ‘Korku’ ise ya geçmişin etkisindedir ya da gelecekte yaşanabilecek bir yoksunluğun kaygısındadır. ‘Korku’ hiçbir şey değildir, sadece zihnin bir uydurmasıdır.”
“ Dikkatini şu an var olana odakladığında anı yaşarsın.Önüne çıkan fırsatlardan faydalanırsın.Oysa düşüncelerinin esiri olduğunda kaygı içinde ya geçmişte ya da gelecekte yaşarsın. “