Başak
@basakkia
Diskdünya’da Kütüphaneci’nin çırağı
“İyiler masumdur ve adalet üretirler. Kötülerse suçludur, bu yüzden merhamet icat ederler.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Işıkla karanlık arasında duruyorum. Ama fark etmez. Çünkü ben, aradayım.”
Bayan Gogol ağaçların arasında onları hissedebiliyordu. Evsizleri. Ağaçları. Sessiz ahaliyi. İnsanlar ve tanrılar tarafından terk edilenleri. Onlar sislerin, çamurların halkıydı; güçlerini yalnızca zayıflığın öte yanından alan, inançları da evleri kadar dingildek ve el yapımı olan bir topluluk. Ayrıca şehir halkı. Büyük, beyaz evlerde yaşayan, güzel arabalarla baloya gidenler değil ama. Diğer diğerleri. Hikayelerin hiç konu edinmediği kişiler. Çünkü hikayeler, hayatları boyunca kaz çobanı olarak kalacak olan kaz çobanlarıyla veya daha fakir ve daha mütevazı bir şekilde ölmeye yazgılı fakir ve mütevazı ayakkabıcılarla ilgilenmezdi. 
Günahın ikramiyesi elbette ölüm; ama sonuçta, erdemin maaşı da aynı. En azından şer, cuma günleri eve erken girer.
… mesela keskin bir hançer ya da yüksek bir uçurum da kötü değildir. Kötü olmak, seçim yapabilmek anlamına gelir. Ancak ve ancak bir hançeri kullanan ya da birini uçurumdan aşağı iten el kötü olabilir.