Maddecilikten kurtulamayan, her şeyi fizik kanunları ile labaratuvarlarda izaha kalkışan yirminci asır medeniyeti idrakini genişletmelidir. Romanda geçen cümle ile fikir özetlenebilir : “ İnsan ruhunu anlamadan atoma izah etmek mümkün değildir.”
Romanda ayrıca hepimizin 2 ayrı ‘ben’i olduğu ileri sürülüyor. Birincisi asıl ben, diğeri durumlara göre çevreye göre dıları aktarmış olduğumuz ben. “Yani insanı hep yarım görüyoruz, ikincilere hakim olduğumuz nispette insanız. Hepimizin ruhunda en az bir katil, birkaç hırsız, bir sürü yalancı, iftiracı ve sayısız can, mal, ırz düşmanı var. Bunları hapsediyoruz. Yoksa kim adam öldürmez, çalmaz, iftira etmez, ev bark yıkmaz?
Yalnızım, evet herkes yalnızdır, yalnızız. Hatta kendi kendimizle mücadelelerimizde bile kendilerimiz- çünkü bak “kendi “ var içimizde- birbirine karşı yalnızdır.