• Çen,suikastçi.Kitaba müthiş bir aksiyon filmi izler gibi başlarız.Çen elinde bıçak bir odanın eşiğinden az sonra öldüreceği adama bakıyor...
    Bu satırları okurken kimi zaman suikastçi gibi heyecana kapılıyoruz kimi zamanda kurbanın yerine geçiyoruz,o kadar canlı bir anlatım,bıçağın soğukluğunu ,odanın karanlığını,adamın gırtlak seslerini,odanın bir yerinde bir balkon olduğunu ve bu balkondan çıkıp olay mahalini bir an önce terketme duygusunu ve daha önce hissetmediğim başka başka duygularla dolu bir girişle kitaba giriyorum.Müthiş bir şey okuyacağım bilinciyle okumamı kısa kesiyorum,bazı kitaplar hiç bitmemeli,hemencecik tüketilmemeli sindire sindire okunmalı.

    Kyo,Çen,Kyo'nun babası ve May,kitaptaki ana karakterler.Birde Rus Kotov var,odaya girince havayı soğutan.Ama Kotov kitabın sonunda öyle bir hareket yaparki okuru perperişan bırakır sayfaların ortasında.
    May,Kyo ile evli,ilişkileri sevgiden çok işbirliği barındırıyor,birbirinin günahlarını bilen anlatılmaz bir bağ,onları bir arada tutan sevgi ya da mutluluk değil,günah bağı ,sevgi ve mutluluk bağından kat ve kat daha sağlamdır.
    Baba,Kyo'nun babası,Baba Gisors,bizim çocukların akıl hocaları katiller ve elebaşilar,örgütçülerin değil,durumun,insanlığın durumunun akıl hocası,kitaptaki tüm parlak sözlerin neredeyse tek sahibi.

    Devrimin başarısız olacağı onun bir direnişe dönüşmesinden anlaşılır.Bizim çocuklar neden başarısız oldular.Bunun önemli iki nedeni var.1.yeteri kadar inanmamak 2.silah kullanmayi bilmemek.Tabiki bunlar degil,bunlar görünen nedenler asil nedenleri Çen ve Kyo üzerinden açıklamaya çalışacagım. Kyo işin fikir tarafındaki Çen ise dehşet tarafındaki isim biri fikir inşasından diğeri yıkım ekibinden. Asıl nedenlerden birincisi Kyolardan yada kendini Kyo gibi görenlerden çok olmasi Çenlerden ise yeteri kadar olmamasi. Devrimde fazla düşünce korkaklığa götürür. Devrimin karşısındaki diktatörde tüm diktatörlerin olduğu gibi korkaktır. Düşünerek korkan devrim, diktatöre yaklaşır, ikiside aynı hammaddeden oluşmaya başlar yani korkudan. Ben en çok korkaklardan korkarım devrimde öyle.Bir diktatör korkaklığı nedeniyle en acımasız ,en canice kararları hiç zorlanmadan alır,diktatörün canı kıymetlidir,o yüzden kimselere güvenmez.Kyo ya dönersek kararlarını alır ama üstundeki kyocuklara etki edemez,devrimde saatler önemliyken harekete geçmek günler alırsa geçmiş olsun.Çen ise eylemi temsil eder,bu tip adamlar olmazsa olmazdır ama bu başarısızlikta sayılarının az olmasi talihsizliktir. Diğer neden ise satrançtaki Rok hareketine benzer,bir şah vardir,onu koruyarak oyunu kazanmalıyızdır,şah devrim ise köşeye sıkıştığında Rok hareketiyle saf değiştirmek,kale ile işbirliğine girmek işi bitirir,devrim kaçarak,gizlenerek yapılamaz.Kyo vezirdir ama tek vezir olması gerekirken bir sürü vezir peydahlanır ve Kyo yu piyonluğa sürerler,Çen ise attır ,sayısı ikidir,satranç ustalarına sorsanız iki vezir mi üç at mı diye üç atı tercih edeceklerdir,satrançtaki en atılgan, en olmadık hamleler attan gelir,ata önlem almak zor bir iştir. Mat çoğu zaman atların karşı tarafı hareketsiz bırakmasıyla vezir veyahut filin son darbeyi indirmesiyle gerçekleşir.Kale satrançtaki en tarafsız taştır,kaleye güvenirsen kuşatılman an meselesidir.Rok devrim için sanatsal bir harekettir sadece,başarısız bir devrimin şiiri.

    İşin teknik tarafı bu şekilde,işin ruhsuz tarafı.Diğer taraf ise can pazarı,anlatması zor,ruhsuz tarafıyla bıraknak isterdim ama kitaba haksızlık olurdu bu.
    Sağ kalan devrimcilerin sıralarını beklemeleri,en iyi ölüm şekli kurşuna dizilmek,adam başı oniki kurşun,şartlara göre iyi bir ölüm şekli.Diri diri yakılmak,gözler yanıncaya kadar hemde,trenin altına atılmak yada o an subayların aklına ne geliyorsa ,öldürme şekillerinde yaratıcılık konusunda hiçde yabana atılır değil bu subaylar. Şu üçünü kurşuna dizelim önce ikisi gelsin,ikili gidenler şanslıdır ölürken yalnız olmayacaklardır,tek kalan ise 2 dakika sonra öleceği için değil bir başına kaldığı için kendinden geçer.Kotov'un efsanevi davranışıda tamda bu ölüm sırasındayken gerçekleşir...
    Yağmur mu bu yağan,son kez ıslanan insanlar,bu onların son yağmuru.Devriminde son yağmuru,devrim şanslı olan tarafta oda ölür ama dirilme özelliği vardır,insanların durumuysa hangi devir olursa olsun herzaman olduğu gibi içler acısı...

    İnsanlik durumunu Baba Giors'dan dinleyin ben anlatamam onu, tıpkı Çen ve Kyo'yu anlatamadığım gibi.
    Özgürlük bazen başkalarını öldürebilmek hakkını yada cesaretini elde etmekti,şartlar özgürlüğü bu hale getirebilirdi,insan elini kolunu bağlayan şeyleri yitirince bu özgürlüğü gerçekleştirebilirdi.Korkunç ama böyle bir gerçek maalesef ki var.