Çarpıcı ama iğrenç bi kitaptı, hala aynı düşünüyorum. Başta faikin iğrenç karakteri, kadın düşmanlığının bilinç akışında bu kadar ayrıntılı ve tekrarlarla dolu geçilmesi midemi bulandırdı, sonra Meleğin çaresizliği, kimsesizliği, yaşadığı iğrenç robotik hayat, o iğrençliği kabullenmişliği, başka yol bile düşünememesi kusma isteği uyandırdı. Yalçının aslında iyiymiş gibi görünüp bütün iğrençliklere ortak oluşu, diğer pisliklerden bence hiç bir farkının olmaması da son noktayı koydurdu. Ne kadar çarpıcı olursa olsun bu kadar pisliği zihinlerimize almamalıyız ya, ben böyle düşünüyorum. O yüzden kimseye önermem.
Ah be, ah be. Neden bu kadar zor bu dünyada kadın olmak. Benim okurken midem kaldırmıyor, bunca kadın neler yaşıyor ya. İğrençsin dünya.