Gerçekten hiç ama hiç beğenmedim. Ne bir konu bütünlüğü var ne anlattığı şey belli, üstü kapalı karmaşık diyaloglar. Kitabın adının sebebi olan gül yetiştiren adam kitapta 5 sayfada filan geçiyor . Yani gerçekten rasim özdenören tarzı buysa asla benlik değil.
İnsanlığın acımasızlığını hayvanların o saf temiz sevgisini o kadar güzel anlatmış ki jack london. Yine hayran bıraktı:) ara ara göz yaşımız pıt oluyor:)