BÜŞRA FATMA KILIÇ/KARAİSMAİLOĞLU
@befeka
Hekim
161 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
Reklam
İnternette bu kitabın ortalama olduğuna dair videolar gördüm, niye beğenmediler anlamadım ama ben çok beğendim ya, bilmiyorum belki de ben ölüme çok hassas olduğum içindir bana çok dokundu. Babasının ölümcül hastalığının öncesinde başlayan yas sürecini o kadar güzel anlatmış ki, gözlerim dola dola okudum. Belki hepimizin bi gün yaşayacağı o kederi derinden hissetmek.. neden hiç kimse başkalarının ölümüyle ne yapmamız gerektiğini öğretmez? Neden kimse bize nasıl ölündüğünü, nasıl ölmemiz gerektiğini öğretmez? Diyor yazar. Ölüm hayatımızın en önemli gerçeği ve biz bunu ancak ölüm kapımıza dayanınca anlıyoruz.
Hüzünlü, içe dokunan ama bir o kadar da doğal olan bi kitaptı..
Son sözleri neydi, sonunda ne dedi, diye soracaklar cenazede. Bilmiyorum, diyeceğim, ve bu gerçeğin kendisi. O son günlerin her dakikasında onunla birlikteydim, bir şeyler uydurabilir ya da iniltilerinde anlam çıkartabileceğim bir şey görebilirdim. Ama son sözleri yoktu. Sadece pencereyi açmamızı istedi ve eliyle işaret etti. Sonunda, belki de son sözler bunlardı - Artık çok canım acıyor, çok canım acıyor... Sonra da, aramızdan ayrılmasına dakikalar veya bir saat kala kalkmaya çalıştı ve eliyle bir yarım daire çizdi. En sonunda dayanılmaz bir acı olur, hayatın kendini hayattan kopardığı acı.
Aslında net hatırladığım son sözlerinden bazıları tamamen pratikti:
Kimliğimi uygun bir yere koyun ki lazım olduğunda nerede olduğunu bilin.
Ne kadar dağınık ve dalgın olduğumuzu bildiğinden, ölüm belgesini düzenlemeye gelecekleri an için gizli bir yardım.
