“Ceza istediği kadar uzun olsun, yeter ki koridorlar kısa olmasın. İnsan bir kere yürümeye durdu muydu her şeyleri unutur. Nedendir bu? Çünkü volta cezanın törpüsüdür"
sevdiğimiz birini hayatımızdan çıkarıp kapıları üzerimize kapattıktan sonra başlamaz acı. onunla geçirdiğimiz bütün güzel anılar geriye doğru birer acıya dönüşür. bu, en ağır acılardandır.
