Ö. Kübra
@behrem
Sözcüklere gerek kalmadan beni anlayacaklarını sandım...
42 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Neden böyle bir çocuk gibi kendimi bırakıyorum? Neden? Dünyanın bir ucundayım, doğru, ama kendimi bırakıyorsam çok uzun süre tutuklu kalıp boyun eğmekten başka şey bilmediğimden. Ve şimdi, özgürlüğüme kavuşup kararlarımı kendi kendime alacak yerde, bırakıyorum kendimi başkasına. Kafesi açılan ve uçmayı unutmuş bir kuş gibi tam. Uçmayı yeniden öğrenmek zorunda.
İnsanın biyolojik fonksiyonlarına aşırı bir anlam yükleme çabası içindeyiz. Çünkü hiçlik zor geliyor.
Kelimeler, yalnızlığı unutturdu ve yalnızlık, kelimeyle birlikte yaşadı insanın içinde. Kelimeler yalnızlığı anlattı ve yalnızlığın içinde eriyip kayboldu. Yalnız kelimeler acıyı dindirdi ve kelimeler, insanın aklına geldikçe yalnızlık büyüdü, dayanılmaz oldu.
Hayat, düşünceleri tutan bir hapishanedir.