Ö. Kübra
@behrem
Sözcüklere gerek kalmadan beni anlayacaklarını sandım...
42 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Artık hiçbir şey hissetmiyor, hiçbir şey bilmiyor, hiçbir şey düşünmüyordu, en fazla hayal kuruyordu. Şimdiye kadar hiçbir canlı varlık hiçliğe bu kadar gömülmemişti.
Sayfa 348
"...Kime kalmış bu dünya? Hepsi gidecek hepsi. Kralı da, milyoneri de. Dünyayı ben yarattım sananlar...Burnu Kafdağı'nda su içenler..."
Kabuğumdan çıkmak istiyorum. Buna son defa ihtiyacım var. Sonra yeniden dönebilirim kabuğuma. Değişmiş olarak.
Ve kitabın sonu şöyle bitiriyordu;
O ilk gördüğü, tanıdığı, güvendiği
sevdiği insan değildi artık!
Seven yanılmış,
Sevilen yabancılaşmıştı.
