Bir kirlenmeden korumak için susarak yaşadığım her şeyin bir yenilgi olduğunu çok sonra öğrendim.
Benim, kıyısında bir saygıyla beklediğim olanak, başkalarının çiğneyip attığı bir sıradanlıktı..
Şirazlı Sadi'nin insanı nasıl tarif ettiğini not ettim defterime:
"Yek katre-i hunest ve hezar endişe"
"Bir damla kan ve bin endişe."
İşte unutmayı başaramayan insanın trajedisi bu sözlerde gizliydi.