Bekir sürücü
@bekirsrc
Türkçe öğretmeni
12 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şans perileri mi kader mi?
Herkes birbirine borç takmış. Herkes bir yerlerden para bekliyor. Sonuç olarak kimileri aşk, kimileri para, kimileri de kumar hırsından savrulup gidiyor.
Renkli ve can sıkıntısı karakterler etrafında akıp giden hikayeler.
Bir an gelir kaderinizin değişeciği an.
Onu hissedersiniz ve o an yapacağınız tek şey cesaretli olmaktır.
Baş karakterin gerçekten aptal mı zeki mi olduğuna karar vermekte zorlandım.
Belki de Blanche'ın da dediği gibi "sen çok iyi birisin ancak o kadar da aptalsın."
Reklam
Ölüm ve özgürlük hep güncel bir konudur.1000Kitap
Huzurla yaşamanın hayatta olmanın her bir saatin ne kadar kıymetli olduğunu ne zaman öleceğimizi bilmediğimize borçluyuz. Ne zaman öleceğimizi bilirsek kalan günler ve saatler bize adeta zehir olur. Özgürce aldığımız her nefesin ne kadar kıymetli olduğunu anlayacağınız bir kitap.
Yaşar Kemal- Sarı Sıcak
Sabahın seherinde Güneşi tarlaların içinde karşılayan insanlar için bu coğrafyada gün doğumu hiçbir zaman romantik olmamıştır. Okurken o gün orada şahit olmuş gibi tanıdık gelen hikayelerde mutlu son beklememek gerektiğini biliyordum.
Sinir bozucu bir şekilde her şey havada bitiyor gibi ama öyle değil. Yazar Okuyucuyu sürekli olayın içine çekmeye çalışıyor. Kitabın sonunda yazar bir ipucu veriyor ve gerisini okuyucuya bırakıyor. Aslında olay şu: Bartleby i sahibine ulaşmamış bir mektup olarak düşünürsek ve kendisi de zaten bu tür mektupları yakmakla görevli bir memur olarak yıllarca postanede çalışmış. Kendisinin bir gün o mektupların yakıldığı gibi öleceğini biliyordu. Bu yüzden pasif bir direniş olarak her şeyi yapmamaya tercih ediyordu. Yemiyor içmiyordu. Ve kimseye ne bir minnet ne bir nefret duymuyordu. Sadece sahipsiz zarfların içinde ne olduğunun(para,yüzük,arkadaşlık) bir önemi olmadığı gibi yakılacağı günü bekliyordu bu yüzden de kimseyle konuşmuyordu. Çünkü o artık sahibine ulaşmamış bir mektuptur. Ulaşsa da bir şeyi değiştirecek zaman tükenmişti. Sadece ölemeyi bekleyecek sabit bir mekan istiyordu. Bu onun için bir işyeri, bir apartman binası veya bir hapishane olabilirdi. Elbette bu anlamsız bir ölüm değildi. Onun ölümü bize bu hayatta yapmamayı tercih etme, veya gitmeyi gelmeyi tercih etmeme gibi bir hakkımızın olduğunu hatırlatıyor. Ucunda ölüm bile olsa.
