Kitabın ismi temeli anne babadan oluşan “AİLE” başlığı ile yazılsa da kitapta geçen anne kelimesinin baba kelimesinden en az 3-4 kat daha fazla olduğunu düşünüyorum. Çoğunun doğru tespitler olduğunu düşünsem de Nihan Hanım aileyi ve eleştirilerini o kadar anneerkil kurmuş ki, çocuğuna daha iyi bir aile sunma niyetiyle kitabı okumak isteyen babaların “Ee benim konuyla pek bir alakam yokmuş, annede bitiyor iş!” diye düşünmemesi mucize olur. Zaten çokça baskı ve eleştiriler sonucunda doğrudan şaşmış annelere, babanın da konuya dahil olması gerektiğini yeterince söylemeyen; aynı şekilde babalara da gerektiğinin yarısı kadar bile eleştiri getirmeyen bu kitabın “AİLE” eleştirisi yapmadığını, okların toplumumuzda ve yazarın kitabında da olduğu gibi sadece anneye çevrildiğini düşünüyorum. Çocuğun ruhunu öldürmede anne ne kadar başarılıysa baba da o kadar başarılıdır; bu genelde babaların yaptığı gibi çocuğun büyümesinde hiç katkı sağlamayarak da gayet tabii başarılabilir, ama buna kitapta çok az değinilmiş.