Kabil’in Habil’i öldürdüğü günden beri hiç dinmedi acılar çünkü insanların insanlar için koymuş olduğu bütün yasalar tıpkı adaletsiz bir kalbur gibi taneyi eleyip samanı tutar.
Korkunç olan, geçmişi sevgiyle değil... günahlarla dolu bizim gibi yaşını başını almış adamların bir anda tertemiz, masum bir varlığa yaklaşması; iğrenç bir şey bu ve işte bu yüzden ahlaksız biri gibi hissetmemek mümkün değil.
Biz köylüler işimizi yapabilecek hale gelmek için bir an önce karnımızı doyurmaya çalışırız, oysa seninle ben yemeği olabildiğince uzatmaya çalışıyoruz, bunun için de istiridye yiyoruz...