Sadece tek rafı boş bir kitaplığınız da gözünüz hep o boş rafa takılı kalır. İnsan kalbi de öyle işte bir zamanlar kalbinizde yer verdiğiniz insan olmayınca hep orası acıyor, hep orası takılıyor aklınıza mutlu ya da üzgün bir anınızda ilk orası sızlıyor.