ta kalbinin derinliklerinde, gizli köşelerinde bütün bu şeylerin altından bir emel çiçeği çıkacağına güvenen gizli gizli gülümser bir ümit saklı değil miydi? demek o güzel hisler, onlar hepsi yalan, hepsi sahteydi...
şu denizin altında milyonlarca ölü var,ayağımızı bastığımız her karış toprağın altında çürüyen bir cesetler...yok hayır,katlanamıyorum,maskeli balolar düzenlemelerine ve azgınca kahkahalar atmalarına gerçekten katlanamıyorum...
Ben... ben korkunç bir ruh hâlindeyim... Öyle bir noktaya geldim ki, birileriyle konuşmak zorundayım... yoksa mahvolurum... Eminim ki siz anlayacaksınız anlattığımda... bana yardım edemeyeceğinizi biliyorum... Ama bu susmalar beni hasta ediyor... ve bir hasta da diğerleri için hep gülünç olmuştur.