O güzel karamel gözleri benim gözlerime kaydı. Korku doluydu, buna neredeyse şaşıracaktım. Karanlıkta ateşlenip canlanıyordu. Sanki onun alevini besleyen oksijen değil, geceydi. Günışığında çekingendi, korkuyordu. Takma adı gibi... uysal, küçük bir fareye dönüşüyordu.