Gerçekten harika bir kitaptı. Özellikle bilim-kurgu severlere öneriyorum, çok akıcı bir dili var bu sayede zorlu toplu taşıma yolculuklarımda dahi dikkatim dağılmadan soluklu şekilde her sayfasını zevkle okudum. İlginç, gerçeküstü bir konu işlenmiş evet adı üstünde bilim-kurgu türünde ancak öyle güzel betimlenerek ele alınmış ki dizi izliyormuşçasına etkilenmişim sanırım okumamın üzerinden günler geçse dahi rüyalarıma konu oluyor, komik :d
Bu otobiyografiyi bitirdikten sonra çok farklı hislere kapıldım, enteresan birini tanımış bulundum. Benden oldukça farklı bir düşünce sistemine ve olağandışı tutumlara sahip biriydi, hayatımda bu denli tuhaf birinin hayatını okuduğum sayılıdır. Özellikle duyguları ile ilgili ifadeleri çok derindi, ufakken küçük olarak nitelendirebileceğimiz hadiselerde bile onu insanlardan uzaklaştıracak yoğunlukta şoklar yaşıyordu resmen ve bu şoklar sebebiyle hayatını şekillendirecek kararlar alan küçük bir çocuğa şahit olmak çok üzücüydü. Korku ve melankolisinin küçük yaştan itibaren başlaması özel olarak ele alınmalı, küçüklüğünde ne çeşit şeyler yaşadığı biraz şüpheli sonuç olarak da sağlıksız biri ortaya çıkmış; kötü alışkanlıkları ve eşini uğradığı saldırıdan suçlu görmesi hiç sağlıklı birine işaret değil. İmkanı olduğu halde o anki tepkisizliğine anlam veremedim, anlayamadığım psikolojik bir durum ile ilgili olabileceğinden yorum yapmayacağım bu konuda.
Şiir gibi emek barındıran eserleri puanlarken elimden geldiğince cömert olmaya çalışıyorum - bilhassa bu eserde de olduğu gibi hiçbir toplumsal kaygı gütmeden sanata adanmış edebiyat eserlerine hayranım- fakat mısraların kuruluş biçiminin uyumsuz hissettiren tuhaflığı sebebiyle birkaç kısımda aslında paylaşılmak istenen duyguları tam olarak anlamlandıramadım; onun haricinde şiirler büyük oranda belirli konular üzerinde dönüyordu, bu konular üzücü ki olağan şekilde basit ele alınmış hatta şairin, şiirde yer alan, hafif kinayeli haykırışı bile heves öldürücü derecede tıpatıp aynı. Şiirleri çok severim ama bu kitapta, okuyacağım şiirlerde aradığım incelikteki özelliklerin çoğunu bulamadım.
Okuduğum ilk yerli büyülü gerçekçilik akımı kitabı sanırım, kitabı okurken çokça eğlenmiştim. Vize haftası başlamıştım, sınavlar da araya gidince pek fazla devam edememiştim, sınavlar sonrasında iyi bir dikkat dağıtma aracı oldu. Her sayfasında başka olaylar, başka maceralar vardı ve örf-adet yerlerinin cidden toplumumuzla uyumu şaşırtıcı derecede başarılı; kimi zaman güldürdü kimi zaman düşündürdü masalvari diliyle. FAKAT bazı sayfaları okurken olay örgüsünden çok koptuğum oldu akıcı bir kitap değil ama eğlenceli. Olay örgüsünden çok karaktere yoğunlaşan kişilerdenseniz veya kafa dağıtmak için okursanız memnun kalırsınız.
Alfred Adler okumayı gerçekten çok seviyorum fakat kimi zaman çok fazla tekrara düşerek aynı başlıklar altında aynı vakaları ele alıyor; bu durum ile karşılaştığımda ayırdığım zamana karşılık yeterli verimi almıyormuşum gibi hissediyorum. Halihazırda diğer kitaplarından edindiğim bilgileri niçin farklı kitaplarında da uzun uzadıya yeniden okumak zorundayım? Öyle olunca ilgimi kaybetmeye başlıyorum kitabın kalan diğer kısmına.
