Gandi demiş ki : ‘’Ümitsizliğe kapıldığımda,gerçek sevginin yolunun her zaman kazandığını hatırlarım.Tiranlar ve katiller var olmuştur.Bir süreliğine yenilmez bile görünmüşlerdir.Ancak sonuçta,her zaman kaybolurlar.Hep bunu düşün… Şiddete karşı çıkıyorum çünkü iyiymiş gibi göründüğünde yaptığı iyilik geçici,yaptığı kötülük ise kalıcıdır.Şiddet,sadece şiddeti doğururken iyiliği değil,kötülüğü güçlendirir.Kötülüğün kazanmak için ihtiyaç duyduğu en güçlü eylem:İyilerin bir şey yapmamasıdır.’’
Ne çok insan ne çok can görmezden geliniyor.Gözden çıkartılabilecek,piyon olarak kullanılabilecek milyonlarca insan,milyonlarca can.Siyasi bir restleşmenin sonunda birdenbire işlerini,evlerini,belki sevdiklerini,yaşam düzenlerini,umutlarını kaybeden,hatta göçmek zorunda bile kalan insanlar…Bir kanun değişikliğiyle kepenk indirenler,belediye ihmali yüzünden çöken yolla sular altında kalanlar…Ne kadar çok örnek geliyor insanın aklına.Onlara ‘halk’ deniyor.Bir başka jargondaki adı da ‘sıradan insan’.