Berra Yakar
@berrayakar
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Çok merak ettiğim halde bir türlü izleyemediğim "Ceviz Ağacı" oyununun yazarı Özden Selim Karadana'nın ilk öykü kitabı "Yeryüzünün Zararları".
İçtenlikle yazılmış 11 öyküden oluşuyor ve tek seferde rahatlıkla okunabilecek, akıcı bir kitap. Hani bazı kitaplar vardır; yüzlerce sayfa okusan bile hikayenin içine dahil olamazsın... Bu kitap onlardan değil, okuyucuyu hemen hikayenin içine alıyor. Kendine has, alışılmadık cümleler var bazen. Sanırım en çok da onları sevdim. Bazen esprili, ve hep samimi. En çok aklımda yer edinen öyküsü "Sahibinden Kiralık" oldu. Acaba ben ne zaman hiç olmadık yerlere uzun uzadıya planlar yapıp hayaller kurdum, düşünmeden edemedim... Keyifle okuduğum bir kitap oldu kendisi. Umarım daha okunacak çok hikayeleri olur. Bu öykü kitabıyla çok güçlü bir başlangıç yaptığı kesin.
Shari Lapena 9 yaşında yazar olmak istediğine karar veriyor, eğitim hayatında "kalabalığın peşinden giderek" başka bir meslek seçiyor. 2 kez daha meslek değiştirdikten sonra 39 yaşında yazmaya başlıyor. "Başladığım yere dönmem 30 yılımı aldı" sözleriyle bahsediyor mektubunda. Birçok yazar benzer cümleler kuruyor: "keşke daha önce yazsaydım".
"Yazmak için bekleme".
En çok sevdiğim mektup Günhan Kuşkanat'ın "Merhaba Çocuk" mektubu oldu. Sadece onun için bile okumaya değerdi...
20 yaşına mektup yazıldığında kişinin kendisiyle konuşmasını bekliyorum, ancak bazı yazarlar o dönemki dünya ile konuşmak istemiş. Çok sevdiğim 2 yazar vardı, en çok da onların mektupları için heyecanlıydım. O iki mektup çok yüzeysel ve mesafeliyken, hayran kaldığım içtenlikte mektuplar hep başkaları oldu. Okuyucusu olmadığım yazarlar. Kiminin yüzleşme cesaretini tebrik ettim, kiminin olaylardan ibaret sözlerinden yoruldum. Bütüne baktığımda içtenlikle dolu mektuplar hatırına bu kitabı sevdim.
