Belki de ruh sayısız duyguyu bir anda tattıktan sonra tatmin olmuyor, huzursuzlanıyor ve nihai bir bitkinliğe varıncaya dek, her defasında artan bir şiddetli yepyeni duygular tatmak istiyordur.
Zevk her zaman yararlıdır; vahşi, sınırsız bir hakimiyet duygusunda da kendine has bir zevk vardır. İnsan yaradılıştan zorbadır ve acı çektirmeyi sever.
Ancak yüksek beklentilerimiz bizi; kendi sorunlarımız yüzünden başkalarını suçladığımız, endişe ve depresyon içinde boğulduğumuz rekabetçi dünyanın karanlık tarafına doğru itiyor.
Ancak, ilk ailemizden kaynaklanan duygusal sorunlarla -özellikle kayıplar ve kopukluklarla- açıkça ve dolaysız olarak başa çıkmaya çalışmazsak, şimdiki ilişkilerimizde yoğun ve verimsiz bir öfkeye yenik düşeriz.