“Ya şimdi ya da hiçbir zaman, unutma!”
Oblomov hiç bir zamanı seçti, ne can dostu Ştolts ne de Olga buna engel olamadı. Çok zordu Oblomov’u anlamak, onun açısından düşünebilmek, belki de anlamsızdı, çünkü hiç kimse Oblomov kadar Oblomov olamazdı.. Ne kadar Oblomovluk tabirinden herkes kendine bir pay çıkarsa da, Oblomovluk gerçekte ona has ve özeldi.. Oblomov’a yer yer kızsam da, kitabın sonunda ona olan tüm kızgınlığım geçti ve kalıcı bir hüzne dönüştü. Ama keşke dedim, en azından son günlerini Oblomovka’da sevdikleriyle birlikte geçirebilseydi. Sonra düşündüm ki eğer öyle olsaydı, Oblomov, Oblomov olamazdı.. Çünkü Oblomovluk bunu gerektirirdi..