Patricia Engel’in daha önce ‘Sınırsız Ülke’ romanını okumuş ve çok sevmiştim. Bu kez 10 kısa öyküyle buluşturmuş bizi, hepsi aynı yerden, aynı kırıklıktan çıkmış öyküler bunlar. Göçmenlik, aidiyet, kalmak–gitmek arasında sıkışıp kalmış insanların hikayeleri.
Kolombiya’dan Amerika’ya uzanan bir hat var kitapta ama mesele sadece coğrafya değil. Dil, kimlik, aile, pişmanlık, umut… Hepsi o “uzak dünya”nın içinde bir yere sıkışmış.
Bu kitapla bir tık daha yakınlaştık. Özellikle araya serpiştirilmiş İspanyolca kelimeler, ki bu dile ayrı bir ilgim de olunca, hikayelere ayrı bir sıcaklık katmıştı.
Öykülerin hepsi birbirinden etkileyici ama favorilerim Aida, Fausto, Guapa, Aguacero oldu.