“Tek başınızayken, yanınızdakiler sizi yeterince sevmiyor muydu?”
Duraksıyorum
“Tek başımayken, nasıl yanımdakiler”
Tek başımayken yanımda kim var ki…
İÇİMDEKİ SESLERDEN, KENDİMDEN BAŞKA…
Hayatını ağır kanamalı geçirmek istemiyorsan, koparken parçalanacak kadar alışma kimseye. Onlar seni terk etmeden sen onlardan vazgeç. Kalmaya çalışıyormuş gibi yaparken bile koşarak çık bütün fotoğraflardan. O yaldızlı çerçevelerden sana bir çatı çıkmayacak, medet umma onlardan. Kendi ruhunun çatlak duvarlarına tutun, zararsız hiçliğine yapış. Bir hiçten koparken kanamaz çünkü insan.