Reklam
Yaşam geçip gitti, hiç yaşamamışım gibi.
Karantinadayken :
Bir dakikacık daha oturacağım. Sanki daha önce bu evin duvarlarını, tavanlarını hiç görmemiştim... şimdi içime sindirecekmiş gibi bakıyorum onlara, sımsıcak bir sevgiyle...
İşte ta kendisi, mutluluk, geliyor işte; gitgide yaklaşıyor; daha yakına, daha yakına geliyor, ayak seslerini işitiyorum bile! Biz onu görmesek, tanımasak da ne çıkar! Başkaları görecektir!
Reklam