Ben korku değilim kapı aralarında
Pencerenin infilâkı değilim
Gölgeleri yüzlerinden tanırım
Bir resim bir ressamı ağlatır bir yerlerde
Bir eşya bir hamalı
Ben hâlâ öğütülen anılarıma değil
Değirmene inanırım
Bu derin aldanış kimden kalmadır
Bu uzaklık, bu diba
Söyle bana hindiba
Nurullah Genç
Aksiliğe ya da canını sıkan, onu hırpalayan insanlara için için kızıyordu.Bu öfkenin onu yavaş yavaş harap ettiğini anlıyor, ama öfkelenmekten alamıyordu kendini.