Ormanın içinden çıkan çığıltının saray sanatçılarının kopuzlarından bile daha mahir bir müziği olduğu söylenirdi. Bazen boşluğun kendisi müziktir. Gecenin kendisi müziktir.
O zamanlar, yani babam hayattayken beni karşısına alır, dünya insana her şeyi öğretir, diye başlardı. Ama belli bir yaştan sonra. Biz bütün umudumuzu kaybettikten sonra. Böylece, tüm deliliğimiz, coşkumuz sönüp gidince, hızla anlamaya başlarız. Keşke böyle olmasaydı, ama böyle.