Baki Semih için hayat böyle akıyor; birilerinin durduk yere bir başkasına haksızlık edebileceğine, hele hele eziyet edebileceğine ihtimal vermiyor. Böyle şeylerle karşılaşmadığından değil, onun yaşadıklarını gündüz yaşasa gece olurdu, o kadar ağır yaraları var ama bu duyguya teslim olmuyor. Yaşadıklarının ağırlığı ne olursa olsun insanın derinlerinde saklı olan iyiliğe inancını kaybetmiyor; bunun aksini gösteren her türkü olumsuzluğu tereddütsüz bir şekilde görmezden geliyor. Dilinde aynı cümleyi tekrarlamaktan bıkıp usanmıyor: Ne ki mütecellîdir, iyidir.