Hayır dostum, kadınları o kadar da katı yargılamaya hakkımız yok. Onlara yalnızca acıyabiliriz ve belki de acıdığımız onlar değil, kendimizizdir, büyük uygarlık pazarında pusu kurmuş bu can sıkıcı çelişkiyi çözemeyen erkeklerdir.
Sabahtan akşama kendini süsleyip püslemekten, allayıp pullamaktan, yüzünü gözünü boyamaktan başka bir şey yapmadan bir insana nasıl saygı duyabilir, duygu ve düşüncelerimi onunla nasıl paylaşabilirim.
Ya da insanlar pes eder, ayrılmayıp birbirlerinin yaşama sevincini ve hayat enerjisini emerler, hasta olurlar, birbirlerini öldürürler,ölürler. Peki acaba gözlerini kapadıkları o en son anda anlamışlar mıdır? Birbirlerinden ne istemişlerdir?