Geriye de çok uzağa da bakmaya gerek yok, sadece parmak uçlarına bakmaya devam edince bir yerlere varıyor insan.
Yaşamak başlı başına büyük bir şey sonuçta
Yaşamaktan vazgeçmek için sadece delirmek mi gerekiyordu?
Ya da madem insanlar delirdiği için intihar ediyordu, o zaman neden kimse, o kişiyi delirten şey neydi ya da kimdi diye sormuyordu?