Şilan Tekmen
@beytasilan
Hakkın hatırı âlidir, hiçbir hatıra feda edilmez.
Ebe
Sakarya Üniversitesi
Üsküdar
Üsküdar
17 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Sen öldün, seninle öldüm./Öldüm sende dirildim.
Livaneli'nin Son Ada'sından sonra okuduğum, bu ikinci kitabı. Nedense yazarın her iki kitabını da zihnimde yeni bir dünya inşaa ederek okudum. Fakat bunda çok etkilendiğimi söyleyebilirim. Sorguladığım meseleler bir yana dursun, sonuna vardığımda dehşete kapıldım. İçimde derin bir hüzün hissettim. Açıkcası kitaba konu olan aşk ve cinayet anlatımları pek üzerinde duraksayacağım bir hayret uyandırmadı. Bilakis kitabı üç farklı hattan takip ediyor olmak zihnimi kurcaladı. Sanki sadece herhangi bir olay zincirinde Ahmet karakterinin iç dünyasından başlasa ve devam etse bana kafi gelebilirdi. Nitekim ilgimi çeken tek şey bu oldu. Açıkcası karakterimizin kardeşinin hikayesini yaşadığı dünyasını, psikolojik dramını, alemler arası göç eden hayal profilini ve sonunda o yutkunamadığım gerçekleri öğrenmek beni kitap hakkında olumlu düşünmeye sevk etti.
..
"Sen öldün,
seninle öldüm.
_'_. _'/
Öldüm.
Sende dirildim"
Reklam
DOST
"Dost'u anlatmak için, anlamak gerek. Ammâ anlayanın da anlatabildiği görülmüş müdür? "
..
Mütefekkir ve Mutasavvıf yazar sayın Sâmiha Ayverdi, bu kitabında hocası Ken'an Rifâi'nin hayatını ve hayata bakış açısı ile harmanlanmış dost yolunu anlatıyor.
Dili ağır, üslubu derin, anlatımı naif..
Kitabı okudukça, Sâmiha Hanım'ın kullandığı ve kullanırken hakkını verdiği her bir kelimenin gönlünüze rayihası siniyor. Onun dilini okudukça, kendinizi dilsiz ilan etmemeniz elde değil. " Asıl söz budur, asıl söz böyle söylenir.. " dedim her sayfasında. Hakikaten lügatımda sadece soluk alıp-verme süresi miktarınca kelimem varmış. Onun dışında ne boş, ne anlamsız sözcükler sarf ediyormuşum öyle.(!)
(Ne demek istediğim, okuduğunuzda daha aşikar olacaktır.)
_Dost'un içinde derin bir hazine var. Bahsi geçen her şeyden nasibinizi almamanız mümkün değil. Kulağınıza küpe olacak cümleler işiteceksiniz. Belki oturduğunuz yerde ufak bir zelzele ile sarılacak ve yeniden başlamanın, ayağa kalkabilmenin, düzelmenin yollarını arayacaksınız.. Herkesten sıyrılıp "kendinizle" ve kendinizden sıyrılıp "dost" ile kalacaksınız. İşte orası aydınlık...
"Âşık'a sormuşlar,
- Kimse senin farkında değil ?
Cevap vermiş,
- Ben de kimsede vücud görmüyorum ki.."
..
İçimizin tozlu raflarında bir cümle yazılıydı epeyce zamandır "sen kimsin?". Bana kimliğimi ve kendimi sorgulatan bir cümle olsa gerek, uzun süre düşünülmemiş arka planda bırakılmış ve toz
Hikayelerin kahramanları görülmeyen varlıklar, cinlerle tanışırlar, ifritlerle mücadele ederler, perilerden yardım isterler. Sadakatleri, fedakârlıkları bu görünmez varlıkları onlara görünür kılar. Varlığın gizemli dili hikâye kahramanına da okura da aynı anda seslenir:
Ey insan sen de aşkına sadakatle tutunursan, onu bulmaya çalışırsan senin için de nice görünmezler görünür, nice bilinmezler bilinir hâle gelir. Yola çıkan, rahatını terk eden her kahraman görünmezin görünür bilinmezin bilinir olmasıyla ebedi olgunluğa erişir, bütün varlığın ve hallerin alfabesini söker. Binbir meşakkatten sonra, ümitsizliğe kapılmaz, aniden gökyüzünde beliren bir kuşun kanatlarında gideceği menzile ulaşır, olmayacak, olamayacak hiçbir şey yoktur. Yeter ki saflığını bulandırmasın, sadakatin yolunu izlesin, varlığın dilini arı bir gönülle hecelemeye çalışsın.
Alberto Manguel ile tanışmama vesile olan o müthiş anlatımıyla Kelimeler Şehri. Onu okumadan önce dil'in bu denli mühim olduğu gerçeğini, kelimelerin hayatlarımıza ve kaderimize ait koca bir serüvenin gizli kahramanı olduğunu tahayyül edememiştim. Gılgamış'tan Don Quijote' ye, Babil Kule'sinden HAL'e kadar okuru sürüklediği o efsane ve hikaye paylaşımları son derece isabetli tasvirinin anahtarı oluyor.
"Bırak diğerleri daha canlı görünen, adeta nefes alan bronzdan tasvirler yapsınlar. Zaten öyle yapacaklar, mermerden yapılma yaşayan yüzleri uyandırsınlar. "
Dil, anlatım, hikaye. /Kimliğimiz, dünyamız, algılayışımız. Bu eksende dönen ve döndükçe içimizin şehrini bize döndüren bir dizi kelimeler atlası. Cümleleri tanımlayıcı ve düşündürücü. Akışkan sınırlar ve kimliklerin dünyasında yaşarken biz, nerede olduğumuz ve nereye gideceğimizi kelimelerden örülü yolları işaret ederek hatırlatıyor. 'Ben buyum, biz buyuz.' dan, 'Ben kimim, biz kimiz?' i sorgulatıyor. Ayrıca Döblin'in yazmak üzerine düşüncelerini dinliyorsunuz Manguel'den:
"Döblin için yazmak, şimdinin eleğinden geçerek geleceğe süzülen bir eylemdir; kelimelerin anbean oluşmakta olan gerçekliği biçimlendirmesine ve isimlendirmesine izin veren dilin daima akışıdır."
Anlıyorum ki kelimeler şehrinde yaşamaya ihtiyacımız var, o şehir bize bizi hatırlatacak huzurun şehri.
Reklam