Onlar seni terk etmeden sen onlardan vazgeç. Kalmaya çalışıyormuş gibi yaparken bile koşarak çık bütün fotoğraflardan. O yaldızlı çerçevelerden sana bir çatı çıkmayacak,meddet umma onlardan. Kendi ruhunun çatlak duvarlarıba tutun,zararsız hiçliğine yapış. Bir hiçten koparken kanamaz çünkü insan.
“Burası dünya,” diye fısıldadım.”Hem tatlı hem ekşi,kekre bir rüya. Burada herkes kaşif sayar kendini,birbirinin bahçesine girer,iz bırakayım derken talan eder. Onları sev ama tutunmaya çalışma. Yalnız kalmaktan korkup kendi bahçende kaybolma.