Bazen insan, en çok sustuğu yerde anlatır kendini.
Kalabalıklar içinde sessiz kalması eksiklik değil, derinliktir.
Herkesin görmediğini fark etmek, herkesin konuştuğu yerde susabilmektir asalet.
İçinde taşınan yorgunluk, seni zayıflatmaz; bilakis daha incelikli kılar.
Her kırgınlık bir iz bırakır ama her iz bir çirkinlik değildir;
bazıları insanın ruhuna vakar kazandırır.
Her şey yolunda değilken bile kalbini iyilikten yana tutabilmek,
gizli bir direniştir hayata karşı.
Ve insan bazen ilerlediğini fark etmez;
sadece sabırla yürür.
Sükûtun içinde saklı bir dua vardır.
Ve bazı kalpler, konuşmadan da yol bulur.